03-10-04

Buren?

Jullie weten intussen dat ik sinds een maand verhuisd ben. Weg uit Brussel, naar een veel rustiger oord! Het eerste waar ik moest aan wennen was de manier van omgaan met de buren. In Brussel kende ik mijn buren ook en werd er ook steeds vriendelijk goeiendag gezegd. Maar daar bleef het meestal bij. Op het platteland voelde ik direct aan dat de sfeer er anders aan toe gaat dan in’t stad. Nu, ik ben opgegroeid op het platteland, dus ik heb daar niet echt problemen mee. Ik moet er nog steeds wat aan wennen. Ik heb soms het gevoel dat de buren iets verwachten van mij, als nieuwe buur, maar ik zou begot niet weten wat… En misschien is dit helemaal niet zo… Ik weet het niet! Het is nog een beetje onwennig.

Gisteren maakte ik echter iets heel vreemds mee met de buren vlak naast mij. Ik zat vanuit de bureau boven door het venster in mijn tuin te kijken. Ik hoopte de poes Ewok te bespeuren die ik de laatste 2 dagen nog niet gezien had. Op dat moment vliegt er een spuitbus mijn tuin in. Ik dacht: wtf, waar komt die vandaan!? Even stond ik perplex… Dat kan alleen maar van bij de buren komen… maar waarom? Wie smijt er nu een spuitbus over de sparren in de tuin van zijn buren? Ik opende het venster, hoorde wel gestommel bij de buren, maar ik zag niets… Een moment later zag ik de buurvrouw met een pas geverfd (of gespoten) grijs “unidentified” object de tuin doorlopen. Ik dacht potverdorie als die spuitbus in mijn tuin van grijze verf is, dan komt die dus weldegelijk van bij de buren. Ik had nogal een nukkige dag gisteren, dus ik de tuin in! Ik zou die buren eens een lesje leren! Mijn verbazing was groot toen ik de spuitbus in mijn handen nam en zag dat er inderdaad “grijs” opstond! Ik met de spuitbus in de hand recht naar de buren! Na tweemaal bellen aan de voordeur bleef het stil! Ik had dit ergens al verwacht… Ik had de keuze, de lege spuitbus aan hun deur zetten of later terugkomen… Ik wou echter op dat moment actie, ik was nogal opgefokt! Ik besloot een ladder te nemen en de buren over het muurtje heen aan te spreken. Net toen ik de garage wou binnengaan hoorde ik de buurman (die ik nog niet eerder gezien had) achter mij zeggen: “ah, daar is ze, je hebt ze in je hand” (of zoiets). Ik draaide me om en gaf de spuitbus aan de buurman. “Ik kwam net aanbellen” zei hij nog! Het enige wat ik kon uitbrengen was “alstublieft”. Daarna was ik natuurlijk pissig op mezelf dat ik daar zo verontwaardig stond en helemaal niets meer zei! Ik had het in mijn hoofd nochtans goed voorbereid… maar neen… enkel een lullige “alstublieft”… Terwijl ik eigenlijk wou vragen “Heb jij er een idee van hoe deze spuitbus in mijn tuin belandt is?”. Ik wou hem even met zijn mond vol tanden zetten… het was dus ikzelf die met mijn mond vol tanden stond! Eigenlijk is dit een beetje typisch “ik”. Ik vecht er soms tegen, maar net dat tikkeltje lef ontbreek ik soms… jammer. Ik kan natuurlijk wachten op de volgende spuitbus die in mijn tuin landt!

17:19 Gepost door Sine Metu | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

:-D Of je kan natuurlijk ook zelf een spuitbus in hun tuin smijten.
:-p

Gepost door: Dave | 04-10-04

AH NEEN! ik weiger mij te verlagen tot zulks niveau!
dat wordt dan ook "een straatje zonder einde"

Gepost door: Sine metu | 04-10-04

idee ga naast dave wonen, plezier gegarandeerd

Gepost door: ikke | 05-10-04

? wat smijt hij wel over de haag misschien?
vieze boekskes? :-))

Gepost door: Sine Metu | 05-10-04

hehe Bekijk het zo, door die spuitbus ken je nu uw buren, die je anders nooit zou hebben leren kennen. :-D

Gepost door: Dave | 05-10-04

De commentaren zijn gesloten.